หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์ | Taste
Taste Entertain

ผลึกแห่งร็อก...ในจักษุ โป่ง หินเหล็กไฟ Vs ป๊อป เดอะซัน

โดย ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์
15 กันยายน 2552 13:34 น.
ผลึกแห่งร็อก...ในจักษุ โป่ง หินเหล็กไฟ Vs ป๊อป เดอะซัน
        ไม่ต้องมีคำบรรยายอะไรให้มากมาย สำหรับ 2 ตำนานขาร็อก "โป่ง หินเหล็กไฟ" และ "ป๊อป เดอะซัน" ที่ "ขึ้นชื่อ" อยู่แถวหน้าของวงการดนตรีไทยมายาวนาน เปรียบเป็นมวยถูกคู่ ถูกเวลา เพราะทั้งคู่ถือเป็น "ตัวจริง" ในบทบาทหน้าที่บนเวทีของตัวเอง
       
       คนหนึ่ง มีพลังเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ อีกทั้งยังเป็นผู้แต่งเนื้อร้อง, ทำนองเกือบทั้งหมดของหินเหล็กไฟ เจ้าของฉายา กระเดือกทองคำ (หูเหล็ก)
       
       อีกคน ถูกยกให้เป็นหนึ่งในกีตาร์ฮีโร่ของเมืองไทย หลายคนยกให้เขาเป็น Yngwie เมืองไทย ซึ่งถือว่าหาไม่ได้อีกแล้วสำหรับมือกีตาร์สมัยใหม่ เจ้าของฉายา เดอะ เฟอร์รารี่
       
       ในห้วงเวลาที่ดูเหมือนว่าดนตรีร็อกได้ผ่านพ้นคืนวันอันหวานหอมไปแล้วอย่างเช่นทุกวันนี้ ล่าสุด สองร็อกคลาสสิกได้โคจรมา "ดวลหมัด" กันไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กับ จุดประกายคอนเสิร์ต ซีรีส์ หมายเลข 34 และไม่มากไม่มาย นี่คือบทสนทนาที่เราไปเก็บตกมาจากข้างเวที ซึ่งแน่นอนล่ะ เราคงไม่อยากให้คุณเชื่อแบบง่ายๆ เหมือนที่ใครต่อใครเชื่อและพูดได้ว่า Rock Never Die แต่ถ้าลองไล่สายตาไปตามถ้อยคำของสองร็อกรุ่นเก๋านี้แล้ว คุณจะพบว่า ถ้อยคำดังกล่าวนั้น ก็ไม่ใช่ประโยคคูลๆ ที่เอาไว้พูดให้ดูเก๋เท่แต่อย่างใด
       
       คอนเสิร์ตที่กำลังจะมีขึ้นเป็นอย่างไร
       
       โป่ง : เป็นคอนเสิร์ตที่เป็นแฟนเฉพาะของทั้งหิน เหล็ก ไฟ และเดอะซัน แน่นอนว่า เราเล่นคอนเสิร์ตมาเยอะ ส่วนใหญ่ก็เป็นแนวเพลงที่หลากหลาย คราวนี้เป็นคอนเสิร์ตเฉพาะ คนฟังก็คงต้องการฟังเพลงที่แตกต่าง จากที่เคยได้ยินตามคอนเสิร์ตตามผับ ตามร้านทั่วไป เราน่าจะมีเพลงที่ลึกกว่านั้น เรียกว่าแฟนพันธุ์แท้จริงๆ ภาคดนตรีก็เต็มเหนี่ยว ไม่ต้องประนีประนอม ในส่วนร้องก็เต็มที่ น่าจะมีอะไรให้คนดูแบบนี้ได้รับอรรถรสอย่างเต็มอิ่ม
       
       ป๊อป : ทำให้ ป๊อป เดอะซัน ได้มีโอกาสเล่นเพลงของหิน เหล็ก ไฟ (หัวเราะ) จะพยายามเป็นป๊อป หิน เหล็ก ไฟ ให้ได้ดีที่สุด จริงๆ สำหรับผมการได้เล่นดนตรีกับคนที่เข้าใจดนตรี ในแนวที่พวกเราทำอยู่ มันเมื่อไหร่ก็ได้ ที่ไหนก็ได้ มันอิ่มตรงที่ว่ามีคนเข้าใจ (โป่ง-พูดภาษาเดียวกัน) หลายครั้งที่เราไปเล่นบอกตรงๆ ว่าเราไม่ได้เล่นเพลงที่เราอยากจะนำเสนอ มันมีข้อจำกัดบางอย่างที่เราต้องตัดออกไป แต่ว่า เวลาเจออะไรที่เป็นกลุ่มที่เรารู้แน่นอน อยากจะดูเพลงอยากจะเสพ เราจะรู้สึกดีมาก ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ
       
       ครั้งนี้ไม่ได้เล่นให้คนกินเหล้าหรือกินเบียร์ฟัง แต่เป็นคนที่ตั้งใจมาดูโดยตรงเลย?
       
       ป๊อป : บอกตามตรงนะ ผมเคยไปเล่นแล้วมีคนบอกว่า... ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจเข้ามาดูหรือเปล่า ผมเล่นเพลงหนักไปเพลงหนึ่ง เขาก็บอกว่าเพลงห่าอะไรวะ พอเจอคำนี้ก็แย่แล้ว เพราะเราเป็นวงร็อกน่ะ
       
       โป่ง : เราไม่เคยคิดว่าเป็นวงที่เล่นประกอบการรับประทานอาหาร หรือกินเหล้าอะไร บางทีมันเป็นไปโดยปริยาย การดำรงชีวิต ตามร้านอาหารมันก็เลยกลายเป็นว่าเราเล่นให้คนเหล่านี้ฟัง คือเราดูสถานการณ์ผ่อนหนักผ่อนเบา มันก็เลยผสมกันอยู่ แต่อย่างนี้มันเป็นคอนเสิร์ตโดยเฉพาะ เฉพาะทางเลย เราจะเล่นแนวเดียว ไม่ไปเล่นอย่างอื่น ไม่มีเหล้าไม่มีอะไรทั้งสิ้น (ยิ้ม) เป็นเรื่องของคนมาดูดนตรี
       
       ป๊อป : ถ้าเป็นร้านอาหาร เออ บางคนนัดมาเจอที่นี่ โดยที่เขาไม่รู้หรอกว่าวงผมน่ะเล่น แต่พอเข้ามาแล้วเขาก็มาดู บังเอิญ เขาอาจจะไม่ใช่แฟนเพลงร็อก เขาก็... แยกกันไป (หัวเราะ)
       
       ด้วยวัยที่เพิ่มขึ้น ทำให้ความเป็นร็อกในตัวลดลงไหม?
       
       โป่ง : วัยที่เพิ่มขึ้นมันไม่ได้เป็นตัววัดเรื่องของความเป็นร็อกหรอก มันเป็นเรื่องพละกำลังมากกว่า ความเป็นร็อกยังไง ผมก็ยังเต็มที่เหมือนเดิม มันก็อาจจะมีบ้างที่บางครั้งเราพักผ่อนไม่พอ มันก็จะเหนื่อยเร็ว ซึ่งมันไม่เกี่ยวกับความเป็นร็อกที่จะอยู่ตลอด ถึงจะอายุ 120 ปี ก็ยังอยู่เต็มเปี่ยม 100%
       
       ป๊อป : จริงๆ ถ้าถามว่า วัยเพิ่มขึ้นเนี่ย การฟังเพลงอาจจะกว้าง เพราะบางทีมันต้องการพักผ่อน ผ่อนคลายจากการดำเนินชีวิต แต่ผมว่าใครที่รับความเป็นร็อกเข้าไปแล้วน่ะ เติบโตมามันไม่หายไปไหนหรอก บางทีผมไปฟังเพลงอื่นเยอะๆ แล้ววันหนึ่งมาเปิดเพลงร็อก คำแรกเลย Yesh!!! (หัวเราะ)
       
       อะไรทำให้ร็อกไม่ตาย?
       
       โป่ง : มีหลายองค์ประกอบ ในฐานะคนเล่น ก็แน่นอนว่าเป็นยุคเป็นสมัย ทุกคนก็มีความชอบส่วนตัว แน่นอนนี่คือความชอบทางดนตรี รักแล้วก็เล่น คนฟังก็เหมือนกัน เขาก็ฟังในแนวดนตรีที่ตัวเองชอบ มันก็ประกอบเป็น 2 อย่าง แน่นอนว่ามันจะมีช่วงพีค มีช่วงโลว์ของเพลง แต่ที่ชอบก็ยังชอบอยู่เหมือนเดิม จริงๆ คำว่าไม่มีวันตาย ไม่ได้เป็นเฉพาะร็อกหรอก เป็นทุกแนวดนตรี เพราะต้องมีทั้งคนเล่น คนชอบ คนฟัง คนผลิต คนเสพ คู่กันไป ถ้าขาดไปอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้
       
       ป๊อป : ผมค่อนข้างตีความมันหลายครั้งเหมือนกัน จริงๆ มันคือชีวิต คือความจริงที่เห็นอยู่ทั่วไป แล้วคนร็อกจะชอบความจริงที่ถูกตีแผ่ นำออกมาเสนอ ไม่ใช่ความจริงที่เอาไปหลบซ่อน เพราะฉะนั้นมันไม่ตายเพราะมันคือความจริง ผมว่ามันก็อยู่
       
       มันแสดงออกผ่านรูปลักษณ์?
       
       ป๊อป : เนื้อหา และวิธีการนำเสนอ ไม่ใช่เสื้อหนัง
       
       โป่ง : จริงๆ มันเป็นแฟชั่น เป็นเรื่องของยุคสมัย ยุคก่อนนี้อาจจะเป็นชุดหนัง มีหมุดตอก หรืออาจจะเป็นเสื้อยืดตัวนึง มันก็จะวนๆ กันมา มันจะไปด้วยกันกับแฟชั่น
       
       ถ้ามองทิศทางของร็อกระดับโลก กับร็อกแบบหินเหล็กไฟ จะเป็นอย่างไรต่อไป?
       

       โป่ง : ถ้าถามผม การแตกสาขาออกไปเป็น เมทัล นูเมทัล เฮฟวี่เมทัล หรืออะไรต่างๆ ผมว่ามันเป็นภาคขยายเท่านั้น เพราะขยายไปแต่ละชื่อมันเป็นยุคหนึ่ง อาจจะไปเรียกอย่างนี้ มันเป็นตัวบ่งบอกว่า สิ่งเหล่านี้คือความเปลี่ยนแปลง มันคือภาคขยายของยุคสมัย แนวทางในบ้านเราก็แย่ตามสภาพ การฟังเพลงเป็นแฟชั่นก็มีเยอะ แต่ก็ดีใจในบางส่วนว่า คนที่ติดตามแนวเพลง เป็นแฟนพันธุ์แท้ของแต่ละแนวยังคงมีอยู่ แต่จะดำเนินอยู่ได้ไหมในสังคมก็แล้วแต่ แต่ละวงไม่เหมือนกัน
       
       คนที่พูดคุยถึงเรื่องร็อกในเมืองไทย หินเหล็กไฟ หรือ เดอะซัน ก็มักจะถูกยกให้เป็นหนึ่งในตำนานบทหนึ่งเหมือนกัน คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นหรือเปล่า?
       
       โป่ง : เขาก็ให้เกียรติ อาจจะชอบ แต่ว่าเรา...ก็ไม่ได้อยากเป็นหรอกตำนาน มันเป็นเครื่องการันตีว่าคุณอายุมาก (หัวเราะ) ผมว่ามันต้องมีเวลาของมันนั่นแหละ ก็โอเคที่เขายกย่อง ถ้าจะเป็นตำนานก็อยากจะเป็นตำนานที่ยังมีลมหายใจ ยังเล่นอยู่ ยังซ่าอยู่ สร้างงานอย่างต่อเนื่อง ถึงจะมีวงใหม่ๆ ขึ้นมา โห เล่นมันเหมือนกัน แต่ผมก็ยังมันอยู่ หรืออีก 5 ปีข้างหน้าเราก็ยังซ่าอยู่ ผมอยากเปิดตูดให้คนดูตอนอายุ 60 ผมก็ยังอยากทำอยู่ เริ่มมีความสุขแล้วนะ
       
       ป๊อป : คือตำนานหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่ถ้าเกิดว่ามีคนผ่านจากนี้ไปอีก 10-20 ปีก็ตาม แล้วเวลามีคนพูดถึงวงในข่าวสารอะไรสักอย่าง ถือว่าภูมิใจแล้ว คือถ้าเขานึกถึงวงร็อกในเมืองไทยแล้วนึกถึงเราด้วย ภูมิใจแล้ว
       
       โป่ง : เราเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ของดนตรีร็อก ก็แค่นั้น
       
       ป๊อป : เหมือนกับเราเกิดมาแล้วได้ทำอะไรสักอย่าง ทุกอย่างมันเป็นลูกโซ่ เป็นผลต่อเนื่องตั้งแต่อเมริกันเข้ามา เอาดนตรีเฮฟวี่เข้ามา มีพี่แหลม มีพี่กิตติ มีโอฬาร แล้วก็ส่งต่อเรามา เราก็ส่งผ่านต่อไป ก็ถือว่าได้ทำหน้าที่กัน

ข่าวล่าสุด ในหมวด
คอลัมน์ : Film
The Right Man in Her Mind โบวี่ - อัฐมา
Buddha แอนิเมชั่นเปลี่ยนโลก
Sexy & Naughty ชิงชิง - อารัมภา
Drive หนังแอกชั่นจากเมืองคานส์?!?!
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แบ่งปันให้เพื่อน
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณคิดอย่างไรกับการนำเสนอข่าว/บทความนี้
ควรปรับปรุง ดีมาก
  1 2 3 4 5  
1 2 3 4 5
 
HOME ข่าวปก การเมือง เศรษฐกิจ - การค้า เศรษฐกิจโลก จีนาภิวัฒน์ ปริทรรศน์
บทความ ธุรกิจภูมิภาค การเงิน การตลาด ไอที ท่องเที่ยว - บริการ บ้าน - ที่ดิน
รถยนต์ E&M B - School HR

All site contents copyright ©1999-2009 Thaiday Dot Com Co., Ltd.