หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ฟ้าจรดทราย

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
10 สิงหาคม 2556 09:27 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2
        ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2 (ต่อ)
       
       สายตาคมเข้มของชารีฟที่จ้องมองมา ทำให้มิเชลล์ใจสั่นสะท้าน เอามือออกจากมือโรแบร์ทันที ชารีฟยังคงจ้องด้วยสายตาคมเข้ม แล้วเดินผ่านโต๊ะของมิเชลล์ในระยะใกล้มาก
       
       ขณะชารีฟผ่านตัวมิเชลล์นั้น เกิดมีลมแรงพัดเข้ามาวูบหนึ่ง ผ้าคลุมสีดำของชารีฟ โบกสะบัดละผ่านมือของมิเชลล์ที่จับอยู่บนพนักเก้าอี้ เป็นสัมผัสเบาๆ บางๆ ในกันและกันโดยที่มิเชลล์นั่งตัวแข็งทื่อ
       แล้วชารีฟก็ผ่านไป พร้อมการิม และคณะ
       
       ไม่นานต่อมา โรแบร์กับมิเชลล์ ยืนร่ำลากันที่หน้าร้าน สองคนจับมือกันท่าทีใกล้ชิดอีกนิดหน่อย เฉพาะโรแบร์จับมือมิเชล์ มองหน้าอย่างซาบซึ้งเปิดเผย ส่วนมิเชลล์ได้แต่สงสาร ทอดยิ้มปลอบใจ
       จังหวะนี้รถยนต์สีดำคันใหญ่แล่นผ่านไปช้าๆ มิเชลล์หันไปดูสบตาชารีฟที่นั่งอยู่ด้านหลัง ชารีฟหน้าเฉยเป็นหน้ากาก
       
       มิเชลล์กลับถึงบ้านแคชฟียา เห็นติเยาะกวาดพื้นอยู่ จึงร้องเรียก
       “ติเยาะ”
       ติเยาะหันมามอง แล้วเดินหนี มิเชลล์เดินตามไปจนทัน
       “อาหมัดเป็นยังไงบ้าง เลือดเขาออกมากนะที่จมูกน่ะ เขาไปต่อยกับใครมา”
       ติเยาะเงียบก้มหน้า น้ำตาหยดเป็นสาย
       “ใครต่อยเขาใช่มั้ย” มิเชลล์ถามซ้ำ
       “ไม่มีใครต่อยมันนายหญิง” ติเยาะตอบแผ่วเบาดุจเสียงกระซิบ
       “ถ้าอย่างนั้น เขาเคยมีเลือดออกทางจมูกบ่อยๆ หรือเปล่า”
       “เปล่า”
       “แล้วใครทำอะไรเขาล่ะจ๊ะ” มิเชลล์ฉงน อยากรู้มาก
       ติเยาะ เอามือประสานกันแน่นยิ่งขึ้นขณะบอก “ลูกสาวของท่านผู้หญิง”
       มิเชลล์ไม่เชื่อ “แคชฟี่รึ ไม่จริงหรอก”
       “จ้ะนายหญิง ลูกชายของฉันเป็นคนรับจดหมายมาให้นายหญิง ลูกสาวท่านพบเข้าขอดู มันไม่ยอมให้ เพราะนายฝรั่งไม่ได้ฝากให้ท่าน คุณแคชฟียาก็เลยตบมันหลายที”
       ติเยาะเล่าจนเห็นภาพเป็นฉาก ตั้งแต่แคชฟียาตีอาหมัด มือแย่งจดหมายของโรแบร์ ปากก็พูดว่า
       “เอามานี่...บอกให้ส่งมา”
       อาหมัดไม่ยอมบอก “นายฝรั่งให้นายหญิงคนสวย”
       แคชฟี่ฟาดโครมเข้าไปที่หน้า จมูกเด็กชายเลือดไหลทันที แคชฟียาฉวยจดหมายมาอ่าน ก่อนจะคืนให้
       
       เสียงของแคชฟียาเรียก “มิเชลล์” ดังขัดขึ้น มิเชลล์สะดุ้งหันไปหา
       “เพิ่งกลับหรือมิเชลล์”
       “ใช่”
       “บอกฉันได้ไหมว่าไปไหนมา”
       “เธอก็รู้แล้วนี่” มิเชลล์บอกเสียงเรียบ
       แคชฟียาตาวาววับ “ใครบอกเธอ นังปากดีนั้นนะซี”
       “ฉันเห็นเด็กถูกทำร้ายจนเลือดกำเดาไหลจึงถามเขา” มิเชลล์บอก
       แคชฟียาตะโกนเรียกสาวใช้ชราเสียงดัง “ฮาน่า...”
       ไม่มีใครตอบ แคชฟี่ฉุนเดินไปกดกริ่ง เสียงดังกังวานก้องทั่วคฤหาสน์
       ฮาน่า พี่เลี้ยงเก่าแก่เดินงกๆ เงิ่นๆ ออกมา
       “ฮาน่า บอกนางแม่ลูกสองคนนั่น ให้มันเก็บของและไสหัวออกไปจากบ้านของฉัน ภายในวันนี้ก่อนตะวันตกดิน อย่าให้ฉันเห็นมันแม่ลูกอีกต่อไป”
       “นายหญิง” ฮาน่าพึมพำ ด้วยความตกใจ
       “มีอะไรอีก” แคชฟีย่ามองเป็นเชิงถาม
       “สองคนแม่ลูกน่าสงสารที่สุด มันเป็นหม้าย ผัวตายบนเกาะกลางทะเลเพราะป่วยเป็นฝีดาษ เขาก็เลยจับผัวมันไปขังที่เกาะนั่น อาเหม็ดยังไม่คลอดเลย นายหญิงก็มีเมตตาเลี้ยงดูมาแล้ว มันทำผิดอะไรหรือจึงไล่มัน มันไม่มีใครที่ไหน อีกแล้วนะคะ” ฮาน่าพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
       “ทำตามที่สั่ง ถ้ายังไม่อยากไปอีกคน” แคชฟียาบอกเสียงขุ่น
       
       มิเชลล์หน้าไม่ดีเอาเลย  มองสบตาแคชฟียา แต่แคชฟี่ยักไหล่แล้วเดินจากไป

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2
        ครู่ต่อมา ฮาน่านั่งคอตกหน้ากระท่อมคนใช้หลังหนึ่ง มิเชลล์เดินเข้าไปใกล้ๆ ติเยาะกอดลูกชายไว้กับอก น้ำตาไหลเป็นทางยาวอาบแก้ม ห่อผ้าสีขาวมอๆ มัดรวมกับของใช้กระจุกกระจิกอันมีกาน้ำทองเหลืองจับรอยคราบเขียวใบหนึ่งและกระทะเหล็กเก่าๆ สีดำสนิทรอยเป็นพวงวางข้างตัว
       
       นางเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นมิเชลล์ รั้งลูกเข้ามากอด ชักชายผ้าคลุมสีดำปิดหน้า เสียงสะอื้นดังแผ่วๆ นางก้มหน้าลงระหว่างเข่า
       มิเชลล์เรียก “ติเยาะ”
       ติเยาะนิ่ง เห็นไหล่สะเทือน
       อาหมัดหน้าซีดเข้าไปกอดแม่
       “รับเงินนี่ไปเถอะฉันให้...เผื่อว่าจะยังหางานใหม่ไม่ได้ มันมากจะอยู่ได้ทั้งเดือนเชียวนะ ฉันเสียใจที่เป็นต้นเหตุให้เธอกับลูกชายต้องลำบาก”
       “นายหญิง” ติเยาะพึมพำพลางหันกับมามอง น้ำตาเต็มหน้า
       “จริงๆ ฉันเสียใจจริงๆ ด้วยนะ”
       “ข้าจะไม่ลืมความใจดีของนายหญิงเลย อัลหล่าคงจะบันดาลให้ข้าได้ช่วย”
       “อัลหล่าคงจะไม่รับฟังหรอก นายหญิงอยู่ถึงในเมือง เจ้านั้นนับวันจะห่างไกล ไปจากเมืองทุกที...นายหญิง...ติเยาะกับลูกคู่นี้จะกลับไปอยู่กับพี่ชายที่เป็นพวกเบดูอินเร่ร่อนอยู่ในทะเลทราย มันจะไม่กลับมาที่นี่อีก” ฮาน่าบอก
       มิเชลล์ตกใจระคนแปลกใจ “ทะเลทราย...อยู่ได้อย่างไง”
       “ชาวเบดูอินคู่กับทะเลทราย อยู่ได้นายหญิง ห่วงแต่ลูกมันจะไม่ได้เรียนหนังสือ” ติเยาะว่า
       มิเชลล์พยักหน้ารับรู้ ติเยาะจับมือมิเชลล์จูบอย่างนบนอบ แล้วแม่ลูกก็พากันออกไป เสียงสะอื้นดังแว่วๆ มาตลอดทาง
       “ฮาน่า แคชฟี่ไม่เคยเป็นอย่างนี้เลยนะ” มิเชลล์พูดเป็นเชิงถามหญิงชรา
       “ความแค้นทำได้ทุกอย่าง” น้ำเสียงฮาน่ามีนัยบางประการซ่อนอยู่
       ฮาน่าเดินไป มิเชลล์หน้าเป็นกังวล
       
       ค่ำคืนนั้น มิเชลล์นั่งพนมมือ ท่าทางสงบสวดอ้อนวอนพระเจ้า
       “ขอให้พระอัลเลาะห์ผู้เป็นใหญ่ ช่วยสองคนแม่ลูกนั่นด้วยนะเจ้าคะ เขาสองคนเชื่อมั่นในพระองค์มาก”
       
       เช้าวันรุ่งขึ้น มิเชลล์นั่งคอยนักเรียนอยู่ในห้อง หน้าตาผิดหวัง เวลาผ่านไป มิเชลล์นั่งแปลกใจ ที่ไม่มีนักเรียนมาสักคน จึงลุกขึ้นเดินจะออกไปดู
       แคชฟียาเดินเข้าประจันหน้ากัน
       “แคชฟี่”
       “จะไปไหน”
       “ไปตามนักเรียน”
       “ไม่ต้องไปตามหรอกไม่มีใครเรียนแล้ว”
       มิเชลล์งง “ทำ..ทำไมล่ะ”
       “ฉันสั่งห้ามพวกมัน” แคชฟียาหันไปเห็น เด็กนักเรียนยืนออกันตรงประตูห้อง แอบๆ ท่าทีหวาดหวั่น
       “มายืนเฝ้าอะไร กลับไปให้หมด”
       เด็กๆ ยังลังเล
       “ไป๊” แคชฟียาหยิบของอะไรบางอย่างปาไปที่เด็กๆ จนเด็กๆ หายไปหมด
       “แคชฟียา อธิบายได้ไหมว่าคืออะไร” น้ำเสียงมิเชลล์ค่อนข้างแหลมเพราะตกใจปนโกรธ “นี่มันเรื่องอะไรกัน”
       แคชฟียาจ้องมิเชลล์ดวงตาเข้มจัด หันหลังกลับเดินจากไปเร็วรี่
       มิเชลล์ตามติดจะเอาคำตอบ แคชฟี่หันมาผลักเต็มแรง
       “ไม่ต้องตามฉันมา”
       มิเชลล์ยืนนิ่งตกใจมากขึ้น
       “ฮ่ะ...ฮะ” แคชฟียาหัวเราะเสียงแหลม “รู้ไว้ด้วยว่าเธอเป็นลูกจ้าง ต้องทำตามที่ฉันสั่งทุกอย่าง”
       แคชฟี่เดินหนีทันที มิเชลล์ไม่ยอมเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
       
       แคชฟียาเดินพรวดเข้ามาหาแม่ที่กำลังพูดอยู่กับพ่อท่าทางเป็นกังวลอยู่ในห้องโถง มิเชลล์ตามมาติดๆ
       แคชฟียาหันไปตวาดอย่างรุนแรง ชี้หน้าไล่ “ไปให้พ้นหน้าฉัน ไม่อยากเห็น”
       มิเชลล์ยืนตะลึงพรึงเพริด แคชฟี่หันหลังกลับเดินไปหาพ่อแม่
       มิเชลล์ หันหลังวิ่งกลับห้อง
       แคชฟียามีท่าทางหงุดหงิด บ่นพึมพำเบาๆ “นังตัวดีมันบังอาจมาแย่งโรแบร์”
       “แคชฟี่ มานี่ซิ” ท่านเศรษฐีเรียก
       “หนูยังไม่อยากฟังเรื่องอะไรทั้งสิ้น” แคชฟี่เสียวเขียวใส่บิดา
       “ปฏิเสธองค์อาหเม็ด...เราจะลำบากนะแคชฟียาหนูคิดดูให้ดีๆ”
       ผู้เป็นแม่มองมาด้วยหน้าตาวิงวอน
       “คิดดีที่สุดแล้ว พ่ออุตส่าห์ส่งไปเรียนถึงฝรั่งเศสเพื่อให้กลับมาเป็นผู้หญิงที่วันๆ คอยว่าเมื่อไหร่สามีจะมานอนด้วยน่ะเหรอ..หนูไม่ยอมหรอก”
       แคชฟียาเดินพรวดจะออกไป ท่านเศรษฐีซวนเซลงนั่ง ปวดขมับ แม่ร้องเสียงดังว่า “ท่านพี่เป็นอะไร” แคชฟี่หันมาดู
       ท่านเศรษฐีเงยหน้าสบตาเมีย นัยน์ตาลึกล้ำหวาดหวั่น จนนางกลัว
       “อย่านะคะ ท่านอย่าคิดเอาใครไปหลอกลวงองค์อาหเม็ดแทนแคชฟียา เท่ากับส่งคนไปตายนะคะ”
       คำพูดนั้นกระแทกเข้าหน้าแคชฟียาเต็มแรง นึกแผนได้ในใจ เดินห่างออกมา แต่สีหน้ามาดมั่นตั้งใจฟังเต็มที่”
       “จำไม่ได้หรือคะนังแม่คนที่มันสับเปลี่ยนตัวเอาหลานสาวไป แทนลูกสาว เจ้าชายโอมานพระอนุชากริ้วจัดสั่งตัดหัวนังตัวปลอมนั่นทันทีไม่ฟังเสียงด้วยซ้ำ”
       แคชฟียา ได้ไอเดียทันที หันกลับไป
       พ่อกลัดกลุ้ม แม่คุกเข่าอยู่ข้างพ่อ แคชฟียา เข้าไปนั่งทำกิริยาลุแก่โทษตามธรรมเนียมชาวอาหรับ พ่อแม่หันมาหน้าตามีความหวังมาก
       “แคชฟี่ ลูกรัก”
       “คิดดูอีกที ลูกโง่มากที่ปฏิเสธองค์อาหเม็ด ลูกตกลงค่ะ”
       พ่อแม่ดีใจสุดๆ
       “ขออย่างเดียว อย่าบอกมิเชลล์นะคะ ลูกอายมิเชลล์”
       
       แคชฟียาบอกเสียงเข้มตาเป็นประกาย

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2
        คืนนั้นขณะที่มิเชลล์เล่นพิณอยู่ในห้องพัก สีหน้าเศร้าสร้อย แคชฟียาเคาะประตู แล้วเปิดเข้ามาหน้าตาร่าเริงสุดๆ
       
       “มิเชลล์พรุ่งนี้สอนหนังสือเสร็จแล้ว เราไปชอปปิ้งกันนะ..ค่ำๆ ก็ได้เธอจะได้หายเหนื่อยก่อน”
       พูดจบแคชฟียาออกไปปิดประตูดังปัง
       มิเชลล์ทำหน้างงๆ “สอนหนังสือเสร็จ…สอนหนังสือได้แล้วเหรอ” น้ำเสียงมิเชลล์เยาะๆ “จะมีเด็กไหนมาเรียนล่ะ เธอไล่ไปหมดแล้วนี่”
       
       วันรุ่งขึ้น มิเชลล์จำใจมาชอปปิ้งกับแคชฟียา เจ้าของร้านคอยดูแลบรรดาลูกค้า ซึ่งลูกค้าในร้านขายของเลิศหรู ส่วนใหญ่ล้วนเป็นสุภาพสตรีชั้นสูง ทุกคนคลุมหน้ามิดชิด และสุภาพบุรุษมาดภูมิฐาน
       แคชฟียากรีดนิ้วหยิบผ้าไม่สวยงามผืนหนึ่งขึ้นมา ลอบย่นหน้า กิริยาไม่ชอบเลย
       “ฉันซื้อผ้าชิ้นนี้”
       มิเชลล์ท้วง “แต่แคช..มันเอ้อ..ไม่สวยนะ สีมันแดงเกินไปลายก็ไม่สว”
       แคชฟียาไม่แยแส “ฉันจะซื้อ”
       
       แคชฟียากลับบ้าน ตรงมายังห้องนั่งเล่น เอาผ้าผืนดังกล่าวอวดมารดา
       “สวยมั้ยคะแม่”
       ผู้เป็นแม่มองจ้องเหมือนเห็นสิ่งมหัศจรรย์ “สวยหรือ แม่จะพูดว่าอย่างไรดี” พลางทำหน้าสยดสยองเพราะผ้าน่าเกลียดมาก
       แคชฟียารู้ทัน “มันน่าเกลียดใช่มั้ยคะ”
       “จ้ะ คำนั้นเหมาะสมที่สุด”
       “งั้นหนูจะขอให้มิเชลล์ไปเปลี่ยนให้ดีกว่า” แคชฟียาบอก
       “ดีแล้วหนูไม่ต้องไปเองหรอก เพราะ…” ผู้เป็นแม่ยิ้มด้วยสีหน้าลึกล้ำขณะบอก “ใกล้วันมาแล้ว”
       แคชฟียามีสีหน้าขรึมลง “แม่คะ หนูต้องทำยังไงบ้างคะ”
       นางมองหน้าลูกสาว เข้าใจว่าแคชฟี่หมายถึงอะไร “หนูทำตัวให้สวยงาม พร้อมทั้งตัว” พร้อมกับทำมือไล่ไปตามรูปร่างของแคชฟียา “และ…” ประโยคต่อมาลดเสียงลงมองไปรอบๆ “เมื่อถึงวันที่นัดหมายจะมีคนมารับลูกไป..เงียบๆ ไม่กระโตกกระตาก...ลูกต้องนิ่งๆ ที่สุดอย่าส่งเสียงอะไรทั้งสิ้น”
       “เขาจะมารับหนูที่บ้านนี้หรือคะ”
       “ไม่ใช่ เขาจะมารับที่ร้านที่ลูกซื้อผ้ามาวันนี้นี่แหละ เขาจะมารับอีก 2 วันนะ”
       “อีก 2 วันเหรอคะ...ฮ...ฮะ อีก 2 วัน” แคชฟี่ตกใจนิดเดียว
       ครู่ต่อมา แคชฟียาเดินมาตามทางในบ้าน สีหน้าลึกล้ำ วางแผนชั่วร้ายมาก
       
       ตอนค่ำวันนั้น ที่บริเวณตึกหลังใหญ่
       ยินเสียงแคชฟียาสั่ง “มิเชลล์ ผ้าที่ซื้อมาวันนั้น เธอเอาไปเปลี่ยนให้ด้วย”
       มิเชลล์เดินหนีเข้าห้องตัวเอง
       แคชฟียาคตามมา ในมือมีผ้าผืนสีน่าเกลียดนั้น
       “ฉันบอกเธอแล้วว่าผ้าเนี่ย...ไม่สวย ถึงขั้นน่าเกลียด”
       แคชฟียาขัดขึ้นกลางคัน “ไม่ใช่เรื่องของเธอ เธอแค่มีหน้าที่เอามันไปเปลี่ยน”
       มิเชลล์ทักท้วง “แต่ว่า…”
       “ไม่มีใครอยากได้ความเห็นของเธอ” แคชฟียาไม่แยแส
       มิเชลล์โต้ ฉุนมากขึ้น “ไม่ใช่ความเห็น มันเป็นความจริงว่าฉันท้วงเธอแล้ว เธอไม่เชื่อ เรื่องแค่นี้ทำไมฉันจะพูดไม่ได้”
       แคชฟี่หน้าบึ้ง มิเชลล์ถอนใจก่อนจะถาม
       “จะให้ไปเปลี่ยนเมื่อไหร่”
       สีหน้าแคชฟียาลึกล้ำมาก ขณะบอก
       “อีก 2 วัน”
       
       2 วันต่อมา แม่กับพ่อแคชฟี่ นั่งคู่กันอยู่ที่โต๊ะสนามในสวนสวยหน้าบ้าน แคชฟียานั่งนิ่งสีหน้าตาตรึกตรองเป็นกังวลนิดๆ
       “พ่อขอบใจแคชฟียา”
       “แม่ด้วย”
       แคชฟียาหันมาทางพ่อ แม่ “พ่อกับแม่คิดว่าหนูเป็นลูกที่ดีมั้ยคะ”
       พ่อหน้างง มองแม่
       “ทำไมหนูถามอย่างนั้น” แม่ถามกลับ
       “หนูถามให้แน่ใจว่าหนูทำถูกแล้ว”
       “ถูกสิลูก รู้มั้ยว่าพ่อจะได้อะไรจากการที่มีลูกสาวเป็นสนมขององค์อาหเม็ด” ท่านเศรษฐีบอก
       แคชฟียานั่งหน้านิ่งๆ สักครู่แล้วลุกขึ้น คุกเข่าลงจับมือพ่อและแม่แล้วลุกเดินจากไป
       
       เศรษฐีแห่งเกซาห์กับภรรยามองตากัน อาการงงนิดๆ

ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 2
        ตกตอนค่ำ มิเชลล์ในชุดหญิงอาหรับสีดำคลุมหน้าก้าวลงจากรถ เดินเข้าร้านอย่างรวดเร็ว แคชฟียาในคลุมหน้าเหมือนกัน โบกมือให้จากในรถสีหน้ายิ้มแย้ม มิเชลล์หน้าบึ้ง เบื่อปนหน่ายเหลือเกิน
       
       “ฉันจะไปบ้านน้าสาวสักชั่วโมง แล้ว...จะกลับมารับ...”
       “ฉันจะรอที่ร้านนี้ ชั่วโมงหนึ่งก็จะรอที่นี่”
       แคชฟียาอ้อน “ช่วยเลือกให้ใหม่ด้วยนะ เอาผืนที่เธอว่าสวย ฉันเชื่อตาเธอ...ไปได้” แคชฟี่เปิดหน้าต่างรถ ร้องสั่งคนขับรถ
       รถแล่นไปทันที มิเชลล์เดินเข้าร้าน พูดกับคนขาย ดึงผ้าไหมน่าเกลียดขึ้นมา
       “คุณแคชฟียาซื้อผ้าชิ้นนี้ไปเมื่อ 2 วัน มาแล้ว เธอจะขอเปลี่ยนได้หรือไม่ เพราะว่า...”
       พูดไม่ทันจบคำ ชาย 3 คน ตรงเข้ามาประกบ ซ้าย ขวา และหลัง มือชายคนหนึ่งจับต้นแขนขวา มือคนนึงจับต้นแขนซ้าย
       “ไป” ชายคนแรกออกคำสั่ง
       3 ชายคว้ามิเชลล์ที่งงๆ ออกไป
       “อะไรกันเนี่ย ปล่อยนะ ปล่อย…ช่วยด้วย”
       เจ้าของร้านจัดของต่อหน้าตาเฉย สีหน้าไร้อารมณ์มาก เหลือบมองมิเชลล์แวบหนึ่ง ทำนองว่าอย่าแกล้งทำขัดขืนเลย
       ชายทั้ง 3 ฉุดมือออกไปจนได้ มิเชลล์ดิ้นขัดขืนรุนแรงมาก
       “จะแกล้งร้องไห้ทำไม” ชายคนหนึ่งตะโกนใส่
       พร้อมๆ กันนี้เหตุการณ์ที่ห้องโถงใหญ่ ก่อนออกเดินทางมาที่ร้านขายผ้า ผุดขึ้นในห้วงคิดมิเชลล์
       
       เวลานั้นแคชฟียาลาน้องๆ เข้ากอดพ่อ กอดแม่ต่อมา แม่ลูบหน้าลูบหลังลูบไหล่ กระซิบอวยพรเบาๆ มิเชลล์ มองงงนิดๆ ว่าทำไมต้องลากันมากอย่างนั้น แคชฟียาเดินมายืนข้างมิเชลล์ สีหน้าอารมณ์ดูซึมเซา
       “แคชฟี ลาพ่อลาแม่เหมือนจะไปนานๆ”
       กิริยาท่าทีของแคชฟียา เปลี่ยนอารมณ์ “อุ้ย มิเชลล์ ถ้าจะไปนานๆ ต้องเป็นเธอแล้ว ไม่ใช่ฉันหรอก”
       “หมายความว่ายังไงแคชฟี่”
       “เธอก็คิดดูซิว่า ฉันพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง” แคชฟี่ยอกย้อน
       “แคชฟี ขอฉันพูดอะไรตรงๆ เถอะนะ ฉันไม่ชอบที่เธอพูดอะไรที่เป็นปริศนา เราเป็นเพื่อนกัน ฉันทิ้งประเทศของฉันตามเธอมาเพราะตั้งใจ จะทำสิ่งดีๆ ที่เราพูดกันไว้ แต่เธอรู้มั้ยว่าเธอเปลี่ยนไปมากเกือบจะทั้งหมด เวลานี้ฉันเริ่มจะมั่นใจมากขึ้นทุกทีว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว”
       แคชฟียายืนนิ่ง
       “ดี!” เสียงมิเชลล์สั่นๆ ค่อยๆ สายตาเข้ม มีแววเคว้งคว้างหน่อยๆ
       มิเชลล์มองแคชฟียาอย่างผิดคาด แล้วสายตามิเชลล์ก็ค่อยๆ เข้าใจ ปลง และทำใจได้
       “ไม่ต้องห่วงเลยว่าฉันจะดื้อ แย่งและยึดสัญญาจนไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ฉันรู้ว่าสัญญาเขียนได้ก็ฉีกได้”
       “ดี!”
       มิเชลล์มองแคชฟี สายตาผิดหวังมาก แล้วมิเชลล์ก็เดินไป
       “ดี” แคชฟียา เค้นเสียงในคอกลั้วหัวเราะเบาๆ
       
       ร่างมิเชลล์ถูกยัดเข้าไปในรถลีมูซีนสำดำอย่างแรง จนถลาฟุบลง พอเงยขึ้นได้พยายามจะเปิดล็อค แต่ไม่สำเร็จรถออกวิ่งไปแล้ว มิเชลล์เงยไปข้างหน้า
       เห็นชาย 3 คนนั่งอยู่ในรถตอนกลาง แต่ไม่มีใครหันมามองเลย นั่งเฉยเหมือนรูปปั้น มิเชลล์พยายามเคาะกระจกที่กั้นระหว่างรถตอนท้ายกับตอนกลาง
       “ปล่อยนะ..ปล่อยฉันไปนะ”
       มีชายคนหนึ่งหันมามองและยิ้มอย่างเป็นมิตร มิเชลล์ยิ้มให้อย่างดีใจว่าเขาดีด้วย แต่ทันใดนั้น ที่ช่องใต้กระจกมีควันสีขาวๆ พุ่งออกมาเบาๆ ฟุ้งไปทั่วทั้งที่นั่งตอนหลัง
       มิเชลล์สูดหายใจ 2-3 ที แล้วค่อยๆ ค่อยพับลง
       “ช่วยด้วย..ช่วยด้วย..โอ..พระเจ้า” มิเชลล์สลบ สิ้นสติไปในที่สุด
       รถแล่นตัดไปในถนนทางกลางทะเลทรายอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางแสงจันทร์เบื้องบน
       
       เวลาเดียวกันที่คฤหาสน์ท่านเศรษฐี แม่ของแคชฟียานั่งหน้าเศร้าหมองอยู่ในห้องโถง มีฮาน่า นั่งปลอบใจอยู่ข้างๆ
       “โถ..คุณผู้หญิงคะ..อย่าเศร้าโศกเสียใจไปเลยค่ะ คุณหนูแคชฟียาจากไปเพื่อ ความรุ่งเรืองนะคะ อีกหน่อยคุณผู้หญิงจะมีหลานน้อยๆ เป็นเจ้าชายนะคะ”
       “ฉันรู้…ฉันรู้จัก…ฮานา...แต่ฉันคิดถึงลูกนี่”
       แคชฟียาเดินตัวตรงเหมือนไร้วิญญาณเข้าประตูมา ฮาน่าหันไปเจอ ถึงกับตะลึง อ้าปากค้าง แคชฟี่ไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น เดินตรงไปจะขึ้นบันใด
       แม่เงยขึ้นมาพอดี เห็นแคชฟียาก็ชะงัก “แคชฟี่…แคชฟี่”
       แคชฟียาหันมา
       “จ้ะ ลูกเอง…”
       “อ้าว...แล้ว...ทำไม”
       “เขาเอาตัวมิเชลล์ไปแทนลูก” แคชฟียาแสยะยิ้ม ตาวาว “อีกไม่ช้า มันอาจจะต้องโทษถึงประหาร...ในฐานตบตาเจ้าครองนคร...หรืออย่างน้อย มันก็จะถูกขังอยู่ในฮาเร็มนั่น...ตลอดชีวิต” พูดจบแคชฟียาก็แผดเสียงหัวเราะดังก้องอย่างสาแก่ใจ แล้วเดินลิ่วขึ้นบันไดไปรวดเร็ว
       
       “ตายแล้ว ฮาน่า หมายความว่ายังไงกันเนี่ย”
       
       อ่านต่อหน้า 3 

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 12 จบบริบูรณ์
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 11
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 10
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 9
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 14 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 14 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สมกับที่รอคอย

ชอบขวัญมาก ขวัญสวยมาก สมกับบทมิเชลที่สุดเลย
รักมิเชล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมาก. ขวัญเหมาะมากกับบทนี้. ตาสวยจริงๆ. วิวสวยเป็นนิมิตหมายใหม่ของช่อง ดูสลับไปมากับช่องสาม เริ่มเรื่องได้ดีติดเลยทีเดียวเพราะปกติจะไม่ดูละครช่องเจ็ด เปิดมาติดเลย ถือว่าเยี่ยมมาก
สานคลอง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากที่สุด
arthittawan.rangsiman@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เริ่มติดเเล้วค่ะ เรื่องเริ่มสนุกแล้ว
แคชเชล
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014