หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุดสายป่าน

สุดสายป่าน ตอนที่ 6

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 กรกฎาคม 2556 07:45 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สุดสายป่าน ตอนที่ 6
       สุดสายป่าน ตอนที่ 6
       
       ขณะเดียวกันนั้น ฐิติและกานดาวสีอยู่ด้วยกันในห้องนอน กานดาวสียืนกรานว่าไม่เคยรู้จักกับวิทย์
       
       “ฉันไม่เคยรู้จักคุณวิทย์มาก่อนเลยนะคะ”
       ฐิติมองกานดาวสีอย่างผิดหวัง
       “ผมไม่แปลกใจหรอกนะกานดาวสี ผมเข้าใจด้วยซ้ำ คุณจำเค้าไม่ได้เหมือนกับที่จำผมไม่ได้ไงล่ะ แต่ผมแค่อยากรู้ว่า ยังมีผู้ชายอีกกี่คนที่คุณแกล้งทำเป็นจำไม่ได้อีก”
       กานดาวสีตบหน้าฐิติ!
       “เลิกดูถูกฉันซะที…ฉันจะบอกคุณเป็นครั้งสุดท้ายว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงคนที่เค้ารู้จัก...แล้วก็ไม่ใช่ผู้หญิงคนที่หลอกให้คุณรักอย่างหัวปักหัวปำที่ประจวบ!”
       กานดาวสีวิ่งออกไปทันที ฐิติมองตามยังคงโมโหกรุ่นๆ อยู่
       
       เวลานั้นนมสายแนบหูฟังเหตุการณ์อยู่ที่ประตูห้อง พยายามฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ กานดาวสีเปิดประตูพรวด วิ่งออกมาจากห้อง นมสายผงะ รีบทำเป็นเนียนปัดกวาดเช็ดถูข้าวของที่วางอยู่แถวนั้น ปากทำเป็นบ่นบ้าไปเรื่อย
       “โอ๊ย...ขี้ฝุ่นมันมาจากไหนกันนักนะ เช็ดยังไงก็ไม่หมด...”
       กานดาวสีไม่ได้สนใจจะมองใครเลย มัวแต่ร้องไห้ เช็ดน้ำตาวิ่งหนีไป นมสายมองตามอย่างสงสาร
       “พ่อเจ้าประคุณรุนช่องเอ๊ย...คุณตินี่ก็ขี้หึงใช่เล่นเลยนะเนี่ย”
       
       ฐิติเดินหน้าหงิกถือกุญแจรถ กำลังจะเดินออกจากตึก พุดตานเดินตามออกมา
       “ติ มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าลูก”
       ฐิติไม่ตอบ
       “เรื่องแม่กานดาวสีกับคุณวิทย์หรือเปล่า” พุดตานถามต่อ
       ฐิติไม่สามารถเก็บความเสียใจและผิดหวังไว้ในใจได้
       “กานดาวสีเค้าบอกว่าไม่เคยรู้จักคุณวิทย์มาก่อน...เหมือนกับที่บอกว่าไม่เคยรู้จักผมมาก่อน ผมไม่เข้าใจว่ากานดาวสีต้องการอะไร ทำไมเค้าต้องหลอก...”
       พุดตานน้ำท่วมปาก ไม่กล้าบอกฐิติเรื่องที่รู้จากวิทย์เพราะกลัวลูกชายเสียใจมากกว่านี้ แต่ก็อด
       ประชดไม่ได้
       “จะเพราะอะไร ลูกก็ต้องยอมรับให้ได้ เพราะลูกก็รู้อยู่แล้วว่าแม่กานดาวสีเป็นคนยังไงตั้งแต่ก่อนจะแต่งงานกัน”
       ฐิติอึ้งไป พุดตานอดสงสารลูกไม่ได้ เปลี่ยนเสียงเป็นปลอบ
       “ในเมื่อลูกตัดสินใจเลือกเค้าไปแล้ว ก็ควรให้โอกาสเค้าเริ่มต้นชีวิตใหม่กับลูก ลืมทุกอย่างซะ อดีตก็คืออดีต เราคงไปเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้” ประโยคหลังเหมือนกับจะปลอบตัวเองด้วย “นอกจากทำใจยอมรับมัน”
       ฐิติเครียด ความรู้สึกหลายอย่างต่อกานดาวสีปนเปกันไปหมด ทั้งรัก ทั้งระแวง
       
       ท่านหญิงกับนมสาย กำลังนั่งร้อยมาลัยไหว้พระอยู่ตรงระเบียงหลังวัง เห็นพุดตานเดินเข้ามา ท่าทางหมกมุ่น กลุ้มใจ
       “แม่พุดตาน เห็นนมสายบอกว่าตาติกับแม่กานดาวสีทะเลาะกันเรื่องตาวิทย์รึ”
       “เอ่อ...ไม่ทราบเพคะ”
       ท่านหญิงพูดอย่างขำๆ “ตาติคงจะหึงล่ะสิที่ตาวิทย์เคยรู้จักกับเมียตัวมาก่อน...จริงๆ มันก็เป็นเรื่องธรรมดา ผู้หญิงสวย เพียบพร้อมอย่างแม่กานดาวสี ใครๆก็ย่อมหมายปอง”
       พุดตานกระอักกระอ่วน พูดไม่ออก
       “ฉันก็เลยมาคิดว่าเราน่าจะไปเที่ยวหัวหินกันสักสองสามวัน ผัวเมียเค้าจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามลำพังให้เต็มที่ ไม่ต้องมีใครมายุ่งมาเยี่ยมอีก”
       “ดีเหมือนกันนะเพคะ ท่านหญิงเองก็ไม่ได้ไปหัวหินนานแล้ว ถือว่าเป็นการพักผ่อนไปในตัว” นมสายเห็นงามตาม
       “แหม…รีบรับลูกเชียวนะยะหล่อน”
       นมสายหน้าบาน เบิกบานใจเต็มที่ ขณะถาม
       “แล้วเราจะไปกันเมื่อไหร่ดีเพคะ”
       
       เช้าวันต่อมา อิ่มใจกำลังประคองวสันต์เดินเข้าบ้าน เสียงวิทย์ทักมาจากมุมหนึ่ง
       “หายแล้วเหรอวะเพื่อน!”
       วสันต์หันไปเห็นวิทย์ก็ ตกใจ!
       “ไอ้วิทย์” หันไปบอกอิ่มใจ “เข้าบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวผมตามไป”
       “ค่ะ”
       อิ่มใจรับงงๆ ด้วยท่าทีแปลกใจ แล้วเดินเข้าบ้านไป แต่ก็หยุดหันมามามองวสันต์กับวิทย์ด้วยความสงสัย
       “แกมาที่นี่ทำไม” วสันต์ถามอย่างแปลกใจ
       “เจ้าหนี้ก็ต้องมาทวงหนี้ลูกหนี้น่ะสิ!” วิทย์ว่า
       “อะไรวะ ก็ฉันบอกแกแล้วนี่ว่ากานดาวสีน่ะแต่งงานกับหม่อมหลวงฐิติ สูรยกานต์ไปแล้ว...ถ้าแกอยากจะได้ผู้หญิงคนนั้นคืน ทำไมไม่ไปตามที่วังสูรยกานต์ล่ะ”
       “ถ้าฉันจะต้องวิ่งไล่ตามจับผู้หญิงคนนั้นเอง แล้วทำไมฉันจะต้องยอมเสียเงินล้านนึงให้แกด้วยวะ” วิทย์บอกเสียงเหี้ยม “ฉันอยากได้เงินหนึ่งล้านนึงของฉันคืน...”
       “ได้ไงวะ ดีลนั้นมันจบไปตั้งแต่วันที่ฉันโอนกานดาวสีให้แกแล้ว แกปล่อยให้หลุดไปเอง ช่วยไม่ได้ว่ะ”
       วิทย์ข่มขู่ ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์จริงจังแลดูน่ากลัว “แต่ถ้าแกไม่คืนเงินฉัน แล้วแกเป็นอะไรไป...ฉันก็ช่วยไม่ได้เหมือนกันนะ”
       สองหนุ่มไม่รู้ว่า เวลานั้นอิ่มใจแอบฟังอยู่!
       
       ส่วนที่บ้านกิริเนศวร อุไรกับนารีรัตน์แต่งตัวสวยทำผมทรงใหม่ ถือถุงพะรุงพะรังเข้ามาในบ้าน อุไรท่าทางสดชื่นมีความสุขตรงข้ามกับนารีรัตน์ที่เดินเซ็งๆเข้ามาในบ้าน
       “ตั้งแต่นี้เราก็จะสบาย มีลูกเขยเป็นทายาทคนเดียวของสูรยกานต์ทั้งทีเงินทองคงไม่ขาดมือแล้วล่ะ...แกรู้มั้ย สมบัติของสูรยกานต์น่ะใช้ไปอีกสิบชาติก็ไม่หมด ยังไงพี่แกก็ต้องถ่ายเทเอามาให้ที่บ้านบ้างละ”
       อุไรหันไปเห็นนารีรัตน์ท่าทางเซ็งๆลอยๆเหมือนไม่ได้ฟังที่ตนพูด จ้องหน้าจ้องตาถาม
       “ยัยรัตน์ แกเป็นอะไรฮะ เป็นผีดิบหรือไง...ดูหน้าสิ ทั้งโทรม ทั้งดำเหมือนคนอกหักไม่มีผิด”
       นารีรัตน์หลบตาวูบ “เปล่านี่คะ หนูแค่ปวดหัว”
       อุไรมองอย่างไม่อยากเชื่อ แต่ก็จับผิดอะไรไม่ได้ ก็ได้แต่สะบัดหน้าเดินขึ้นไปข้างบน พูดๆบ่นๆ
       ไปตามเรื่อง
       “เอ้า...งั้นก็เอาของไปเก็บแล้วก็นอนพักซะบ้าง หนังสือหนังหา อ่านแต่พอสมควร รู้จักแต่งเนื้อแต่งตัวซะบ้าง ที่แม่ซื้อมาให้น่ะ แพงๆ ทั้งนั้น”
       
       ด้านวิเศษมองรูปกานดามณี ที่ถ่ายกับกาญจนาและวิสูตร ที่อยู่ในมือ
       “ฉันหวังว่าเธอคงจะหายเป็นปกติเร็วๆนี้นะ ถึงเราจะไม่ได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว แต่ฉันก็ยังปรารถนาดีกับเธอเสมอ...กาญจนา”
       วิเศษเดินตรงไปที่ตู้เซฟ หยุดมองรูปอีกครั้ง ก่อนจะเปิดเซฟ ตั้งใจจะเอารูปเก็บไว้ในเซฟ แล้วก็ชะงัก เมื่อเห็นกล่องกำมะหยี่ขนาดต่างๆ วางซ้อนกันไว้อยู่ชั้นหนึ่ง แต่อีกชั้นหนึ่งว่างเปล่า พอได้สติก็รีบเปิดกล่องกำมะหยี่ดู แต่ทุกกล่องว่างเปล่า วิเศษใจหายวับ
       อุไรหอบของพะรุงพะรังเปิดประตูเข้ามา นารีรัตน์ยืนอยู่หน้าประตู ส่งถุงในมือทั้งหมดให้อุไร
       “นี่ค่ะ”
       “ของแก แกก็แยกไว้ซิ แล้วก็ช่วยเอาของแม่มาไว้ในห้องด้วย ตั้งเยอะตั้งแยะ จะให้ฉันคาบเข้าไปหรือไง”
       อุไรกับนารีรัตน์เข้ามาในห้อง เห็นวิเศษนั่งหน้าซีดอยู่ที่หน้าตู้เซฟ ดวงตาเป็นประกายด้วยความโกรธ
       อุไรตกใจมาก “คุณวิเศษ”
       “บอกผมมาซิ ทั้งของแต่งตัว ทั้งโฉนดในตู้เซฟมันหายไปไหนหมด”
       อุไรอึ้ง หน้าซีด ตัวสั่น หาทางออก
       “ฉัน...ฉันไม่รู้”
       วิเศษหยิบใบสัญญาเงินกู้ สัญญาจำนองบ้าน ที่ดินหลายฉบับโยนลงพื้นตรงหน้าอุไร เค้นเสียง ด้วยความโกรธจัด
       “ไม่รู้เหรอ...แล้วนี่อะไร”
       อุไรยังตีหน้าซื่อ ไม่ยอมก้มลงเก็บ นารีรัตน์อยากรู้ หยิบขึ้นมาอ่านคร่าวๆ อย่างรวดเร็ว เห็นเป็นสัญญาเงินกู้ สัญญาจำนองบ้าน ที่ดินหลายฉบับ มีชื่ออุไรเซ็นเป็นผู้กู้ ชื่อราศรีเป็นผู้ให้กู้
       นารีรีตน์ตกใจ “สัญญาเงินกู้ สัญญาจำนองบ้าน...คุณแม่ นี่หมายความว่ายังไงคะ”
       “คุณอุไร คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง ทั้งทรัพย์สมบัติที่ผมหาเอาไว้ให้ลูก ทั้งของเก่าแก่ของวงศ์ตระกูล คุณก็ผลาญมันจนหมด แล้วยังบ้านหลังนี้…บ้านที่ปู่ย่าผมสร้างมากับมือ คุณยังกล้าเอาไปจำนองอีก”
       อุไรเถียงข้างๆคูๆ “คุณจะให้ฉันทำยังไง ของในบ้านต้องซื้อต้องหา วันๆ มีแต่รายจ่าย เงินที่คุณให้ฉันมันพอซะที่ไหน”
       วิเศษบันดาลโทสะเข้าไปคว้าถุงช้อปปิ้งที่วางกองข้างๆ ตัวอุไร ขว้างทิ้งอย่างแรง พูดอย่างรู้ทัน
       “ผมไม่เชื่อหรอกนะ ว่าคุณถึงกับเอาบ้านไปจำนองเพราะไอ้ของบ้าๆพวกนี้ บอกมาดีกว่าว่าคุณเอาเงินตั้งมากมายไปทำอะไร”
       อุไรทั้งอึ้งทั้งตกใจ ไม่เคยเห็นวิเศษโกรธขนาดนี้ ทำอะไรไม่ได้นอกจากสู้แบบหลังชนฝา
       “ก็ได้ ฉันยอมรับก็ได้ว่าฉันเอาเงินไปเข้าบ่อน! พอใจหรือยังล่ะ”
       วิเศษโกรธจนตัวสั่น กระชากตัวอุไรเขย่าอย่างโกรธมาก
       “ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคุณกล้าทำเรื่องบัดซบแบบนี้ได้ยังไง”
       “ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อคุณไม่เคยให้ความสุขฉันเลย ในหัวของคุณ มีแต่งาน มีแต่ลูก ฉันก็ต้องหาความสุขของฉันบ้าง ไม่มีชู้ก็ดีแค่ไหนแล้ว”
       วิเศษเครียดจัด เงื้อมือจะตบแต่ก็ทำไม่ได้ พยายามข่มอารมณ์สุดขีด ได้แต่ผลักอุไรกระเด็นออกไปอย่างไม่อยากเห็นหน้าอีก ก่อนจะไปกระแทกตัวนั่งกุมขมับอยู่บนเตียงอย่างปวดหัวจัด นารีรัตน์ผวาเข้าไปประคองอุไรไว้
       “คุณแม่”
       มีเสียงตึงตัง เหมือนคนลากของยกของจากชั้นล่าง แว่วดังขึ้นมา
       “ขนไปขึ้นรถให้หมด เร็วๆ”
       นารีรัตน์แปลกใจ “เสียงใครอยู่ข้างล่างน่ะ”
       
       ทุกคนชะงัก เงี่ยหูฟัง วิเศษผลุนผลันออกไปจากห้องลงบันไดไปทันที

สุดสายป่าน ตอนที่ 6
       ขณะเดียวกัน มีนักเลง 3-4 คน กำลังช่วยกันยกของในห้องรับแขก หัวหน้านักเลงเอ่ยขึ้น
       
       “ของเยอะนี่หว่า สิบล้อคันเดียวคงไม่พอแล้วล่ะ”
       นักเลง 3-4 คนกำลังช่วยกันลำเลียงข้าวของ เฟอร์นิเจอร์ออกไปจากบ้าน วิเศษวิ่งลงบันไดลงมา ยืนตะลึง อุไรกับนารีรัตน์วิ่งตามมา
       “อะไรเนี่ย นี่พวกคุณกำลังทำอะไร”
       นักเลงลูกพี่ที่กำลังสั่งการ ควบคุมให้ลูกน้องขนของ หันมากำลังจะตอบวิเศษ แต่สายตาเหลือบไป
       เห็นอุไรที่วิ่งตามมาพอดี อุไรตกใจเหมือนเห็นผี กำลังจะหมุนตัวกลับวิ่งหนีขึ้นไปข้างบน
       “คุณไปถามคุณอุไรดีกว่า ว่าขาดดอกไปกี่เดือนแล้ว คุณราศีสั่งให้ผมมาขนของพวกนี้ออกไปให้หมด”
       อุไรแว้ดใส่ “หมายความว่ายังไง พวกแกจะเอาของฉันไปไหน”
       “อ้าว เจ้านายคงจะลืมบอกคุณอุไรว่าบ้านหลังนี้หลุดจำนองแล้ว และกำลังจะถูกขายทอดตลาด ท่านก็เลยให้มาเอาของพวกนี้ไปใช้ที่บ้าน” หัวหน้านักเลงบอก
       วิเศษตกใจสุดขีด “หลุดจำนอง”
       “และพวกคุณก็ต้องออกจากบ้านหลังนี้ภายใน 24 ชั่วโมงด้วย ไม่งั้นก็เตรียมตัวรับหมายศาลได้เลย”
       จากนั้นพวกนักเลงจัดแจงขนของกันต่อ วิเศษเข้าไปขวางคนโน้นทีคนนี้ทีไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องของในบ้าน
       “หยุดนะ! แกจะขนของออกไปไม่ได้ ฉันไม่ยอม...ใครก็ขนไปไม่ได้ วางลงเดี๋ยวนี้”
       พวกนักเลงไม่สนใจขนของกันต่อโดยไม่ฟังเสียงวิเศษ
       วิเศษชะงัก เอามือกุมขมับเหมือนปวดหัวจัด หน้ามืด เริ่มเซ ก่อนจะล้มฟาดลงไป อุไรกับนารีรัตน์ตกใจ ร้องลั่น!
       “ว้าย!!! คุณวิเศษ..คุณวิเศษ” / “คุณพ่อ คุณพ่อคะ”
       
       ไม่นานต่อมาวิเศษถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที เห็นบุรุษพยาบาลกำลังเข็นรถที่วิเศษนอนอยู่อย่างรีบร้อนไปตามทางเดินในโรงพยาบาล อุไร นารีรัตน์ วิ่งเกาะรถเข็นตามมาด้วยอย่างเป็นห่วง
       นารีรัตน์ร้องไห้ “คุณพ่อ คุณพ่ออย่าเป็นอะไรนะคะ คุณพ่อต้องอยู่กับลูกนะคะ”
       อุไรพูดไม่ออก หน้าเครียด ท่าทางเป็นกังวลมาก
       
       บุรุษพยาบาลกำลังจะเข็นรถเข้าไปในห้องฉุกเฉิน พยาบาลเข้ามาจับนารีรัตน์ที่ทำท่าวิ่งจะตามเข้าไปในห้องด้วย
       “ญาติกรุณารอข้างนอกนะคะ”
       ประตูห้องฉุกเฉินปิด นารีรัตน์ยืนเอามือปิดหน้า ร้องไห้ดังๆ อย่างคนเสียขวัญ อุไรยืนหมุนไปหมุนมาอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อก่อนจะหันมาดุนารีรัตน์
       “หยุดร้องซะทีได้มั้ย ไม่รู้จะร้องให้มันได้อะไรขึ้นมา”
       อุไรมองไปที่ห้องฉุกเฉินอย่างกังวลใจ
       
       เวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง อุไรสีหน้าเครียดขณะคุยกับหมอ
       “อะไรนะคะ ต้องผ่าตัดเลยเหรอคะ”
       “ครับ สามีคุณต้องได้รับการผ่าตัดด่วน ไม่งั้นอาจจะเป็นอันตรายถึงชีวิต”
       “ผ่าแล้วคุณพ่อจะหายใช่มั้ยคะ” นารีรัตน์ถาม
       “หมอยังรับปากไม่ได้นะครับ อยากให้ญาติทำใจไว้ก่อน”
       นารีรัตน์หน้าเศร้า เป็นห่วงพ่อ
       “แล้วค่าใช้จ่ายสูงหรือเปล่าคะหมอ” อุไรถาม
       “ประมาณหนึ่งแสนครับ”
       อุไรตกใจมาก อุทานลั่น “หนึ่งแสน”
       
       อุไรยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงเค้าน์เตอร์ ปลายสายคือเด็กรับใช้ของวังสูรยกานต์
       “ฮัลโหล…ขอสายคุณกานดาวสีหน่อย บอกว่าฉันอุไรโทร.มา”
       “คุณกานดาวสีไม่อยู่ค่ะ” เด็กรับใช้บอก
       “ไปไหน”
       “ไปตากอากาศที่หัวหินค่ะ”
       “ฉันไม่เชื่อ! เค้าสั่งให้เธอมาโกหกฉันใช่มั้ย ฝากไปบอกเค้าด้วยนะ ว่าฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย”
       “คุณกานดาวสีไม่อยู่จริงๆค่ะ” เด็กรับใช้ยืนกราน
       “ก็ได้ ถ้าไม่ยอมคุยกันดีๆ ฉันก็จะไปหาเค้าเดี๋ยวนี้เลย!!”
       อุไรโมโหวางโทรศัพท์โครม แล้วรีบเดินออกไป
       
       ด้านกานดามณีและ วิไลวรรณเดินลงมาจากรถที่หน้าประตูวังสูรยกานต์ กานดามณีตั้งใจแต่งตัวเรียบร้อยสุดขีด ดูคล้ายกานดาวสีมาก แต่ยังมีบางอย่างเช่นเครื่องประดับรองเท้า ที่มีสีสันฉูดฉาดให้รู้ว่าเป็นกานดามณี
       “วันนี้แหละ ฉันจะมาแย่งทุกสิ่งทุกอย่างจากแกนังกานดาวสี!”
       กานดามณี และวิไลวรรณเดินมาที่ประตูกำลังจะกดกริ่ง ทันใดนั้น เสียงอุไรก็แจ๋นขึ้นมา เข้าใจว่ากานดามณี เป็นกานดาวสี
       “นังตัวดี! ไหนบอกว่าไปหัวหินไงล่ะ”
       กานดามณีกับวิไลวรรณมองอุไรด้วยความงงๆ
       “คุณเป็นใคร” กานดามณีถาม
       “นี่ นังกานดาวสี แกแกล้งความจำเสื่อมหรือไง” อุไรแหวใส่
       กานดามณีได้ยินอุไรเรียกชื่อกานดาวสีก็ชะงัก
       “จะบอกให้นะ ตอนนี้พ่อแกอยู่ที่โรงพยาบาล กำลังรอผ่าตัดอยู่”
       กานดามณีตกใจจริงๆ “พ่อ! พ่อเข้าโรงพยาบาลเหรอ”
       “ก็ใช่น่ะสิ! และฉันต้องการเงินสองแสนไปรักษาพ่อแก”
       กานดามณีโวย “สองแสน...จะบ้าเหรอ ฉันจะเอาเงินที่ไหนมาเยอะขนาดนั้น”
       “แกนี่ตอแหลจริงๆ เมื่อกี้ก็ให้คนใช้มาบอกว่าไปหัวหิน แต่มายืนหัวโด่อยู่นี่ แล้วนี่ยังจะบอกว่าไม่มีเงินอีก แกไม่คิดจะรับผิดชอบพ่อแกเลยหรือไง นังอกตัญญู”
       วิไลวรรณจากงง เปลี่ยนเป็นโกรธ “เอ๊ะนังนี่…เป็นอะไรมากหรือเปล่า อยู่ดีๆก็มาแหกปากด่าอยู่ได้ เดี๋ยวตบคว่ำเลย”
       อุไรตกใจ
       “ว้าย! นังกานดาวสีเดี๋ยวนี้แกคบเพื่อนๆ ต่ำๆ แบบนี้ด้วยเหรอ”
       “ฉันทนไม่ไหวแล้วโว้ย!”
       วิไลวรรณถลาเข้าไปตบอุไร จนอุไรล้มไปกองที่พื้น
       “โอ๊ย”
       วิไลวรรณยังไม่สะใจ เข้าไปนั่งคร่อมอุไร ตบ ตบ ตบ ไม่เลี้ยง
       “นี่แน่ะ เอาเลือดล้างปากซะหน่อยเถอะ”
       กานดามณีรีบไปดึงตัววิไลวรรณออกมา แล้วลากไปที่รถ
       “พอได้แล้วนังวรรณ เรารีบไปกันเถอะ”
       กานดามณีผลักวิไลวรรณเข้าไปในรถก่อนจะวิ่งไปขึ้นรถ ขับออกไป อุไรพยายามพยุงตัวเองขึ้น สภาพสะบักสะบอม
       “อีพวกบ้า เก่งจริงกลับมาสิโว้ย...นี่นังกานดาวสีมันเปลี่ยนไปขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย! เดี๋ยวได้เจอกันแน่ อีคางคกขึ้นวอ!”
       อุไรโกรธจัด
       
       ด้านวิไลวรรณยังฟึดฟัดอยู่ในรถ
       “แกไม่น่าห้ามฉันเลย! นังนั่นมันด่าเราอยู่นะ!”
       กานดามณีหงุดหงิด “ช่างมันก่อนเถอะน่า เราไม่มีเวลาแล้ว”
       “เอ้า! แกจะรีบไปไหน ไม่เข้าไปหาพี่สาวแกแล้วหรือไง”
       “แล้วมันอยู่ซะที่ไหนล่ะ แกไม่ได้ยินหรือไงว่านังกานดาวสีมันไปหัวหิน!”
       วิไลวรรณ คิดๆ แล้วโวยลั่นรถ “ห๊ะ นี่แกจะตามไปเหรอ รถฉันเก่าจะตายอยู่แล้ว จะเอาไปต่างจังหวัดได้ยังไง เดี๋ยวก็ไปตายอยู่กลางทางหรอก”
       กานดามณีไม่ตอบ แต่เร่งความเร็วขึ้นอีก
       
       ขณะเดียวกัน ที่ชายทะเลหัวหิน เห็นรถขับเข้ามาจอดหน้าบ้านพักสองคัน ฐิติรีบลงจากรถไปประคองท่านย่าลงมา ท่านหญิงลักษมีมองรอบๆ อย่างพอใจ
       “เฮ้อ ไม่ได้มาซะนานทีเดียว”
       กานดาวสีเดินมาช่วยประคองอีกด้าน ท่านหญิงมองอย่างเอ็นดู
       “เป็นไงชอบที่นี่มั้ยล่ะแม่กานดาวสี”
       “ชอบเพคะ”
       พุดตานมองกานดาวสีอย่างหมั่นไส้ ขัดสายตา
       “ดี...มาฮันนีมูนทั้งที ย่าก็อยากให้มีความสุขมากๆ”
       “ไม่ใช่ฮันนีมูนหรอกครับ ผมอยากพาท่านย่ามาเที่ยวมากกว่า”
       ท่านหญิง ดุ แต่ไม่จริงจังนัก “ตาตินี่ พูดแบบนี้ได้ยังไง เดี๋ยวเมียก็เสียใจหรอก”
       “ดิฉันดีใจมากกว่าเพคะที่ท่านย่า คุณแม่แล้วก็คุณนมมาด้วยมาด้วย ถ้ามากันสองคน คงจะกร่อยมากทีเดียว”
       ฐิติคอแข็ง โกรธแต่พูดไม่ออก สีดากับบุญมา สามีภรรยาที่ดูแลบ้านวิ่งออกมาต้อนรับอย่างดีใจ
       “ท่านหญิงเสด็จมาถึงแล้วเหรอเพคะ อิฉันกับตาบุญแทบจะไม่เชื่อตอนที่เห็นโทรเลขว่าท่านหญิงจะเสด็จหัวหิน อิฉันดีใจเหลือเกินเพคะ” สีดาบอกอย่างนอบน้อม
       
       “ท่านหญิงไม่ได้มาหัวหินหลายปีแล้วกระหม่อม” บุญมถาม
       “ตั้งแต่นี้ก็ว่าจะมาบ่อยๆเหมือนกัน ยิ่งถ้าตาติกับแม่กานดาวสีเค้ามีลูกฉันก็คงต้องพาหลานๆมาจนตาบุญกับแม่สีดาเบื่อไปเลยล่ะ จริงมั้ยตาติ”
       ท่านหญิงมองไปที่ฐิติกับกานดาวสีอย่างมีความหวัง กานดาวสีทำหน้าไม่ถูก เขินที่ท่านหญิงพูดตรงๆ
       
       ฐิติชำเลืองมองกานดาวสีตาขวาง ทั้งรักทั้งชัง
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุดสายป่าน ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
สุดสายป่าน ตอนที่ 16
สุดสายป่าน ตอนที่ 15
สุดสายป่าน ตอนที่ 14
สุดสายป่าน ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 38 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 35 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 3 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กานดาวสี - กานดามณี
วิสูตร - วิเศษ
วสันต์ - วิทย์
คุณจะมั่วมันไปถึงไหนไม่ทราบ
*-*
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตั้งแต่5โมงเย็น ตอนนี้5ทุ่มครึ่ง ยังไม่มาเลย
รอจนจะหลับแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
3ทุ่มแล้วก้อยังไมมีวี่แววตอน7TT
รออยุ่น้า..
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอน7อ่ะ รอนานแล้วนะ อยากอ่านนะเนี่ยยย :'(
Namtan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เลย5โมงมานานแร้วนะค๊
Aef_123_@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอน7อะค่ะ เมื่อไรจะได้อ่าน
รออยู่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอน7อ่ะคะไหน5โมงนี่ก้อ6.45ละ วันนี้จะได้อ่านมั้ยอ่ะกะลังฟินเลยย อิอิ
รออยุ่น้า..
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน 7 คร๊... เมื่อไหร่ๆๆ อยากอ่านแร้วคร้าาา อิอิ
ANN
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่ะ อร้ายยยเมื่อไหร่จะได้ดูตอนนี้น้าาา ขอบคุณที่นัดเวลานะค่ะ จะได้ตามอ่านได้ถูก ขอบคุณทีค่ะ^^
Elle
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014