หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกผู้จัดการรายวัน | บทความ
บทความ วรศักดิ์ มหัทธโนบล, ฟ้าดินเดียวกัน

บ้านตัวอย่าง

โดย วรศักดิ์ มหัทธโนบล
14 มิถุนายน 2549 15:34 น.
        เห็นชื่อเรื่องแล้วอย่าเพิ่งนึกว่าผมกำลังจะมาเล่าเรื่องบ้านสักหลังสองหลังที่ไหนสักแห่ง ที่เราท่านพึงยึดถือเป็นบ้านที่ดีนะครับ
       
        จริงๆ แล้วผมต้องการจะพูดถึงบ้านที่โครงการหมู่บ้านจัดสรรทั้งหลายสร้างเป็นตัวอย่างให้ลูกค้าได้ดูชม เพื่อประกอบการตัดสินใจเลือกซื้อบ้านมาอยู่อาศัยเท่านั้น (ส่วนใครที่ซื้อเพื่อเก็งกำไรไม่ต้องอ่านก็ได้)
       
        ที่ผมเลือกที่จะพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาก็เพราะเห็นว่า ตอนนี้ดอกเบี้ยกำลังขึ้นและน้ำมันก็แพง แล้วส่งผลให้ธุรกิจที่พักอาศัยกระทบกระเทือนไปด้วย คือเกิดการชะลอตัวในธุรกิจนี้ขึ้นมา
       
        ดังนั้น ตอนนี้จึงมีข่าวว่าหมู่บ้านจัดสรรหรือคอนโดมิเนียมหลายโครงการมีบ้านหรือห้องเหลืออยู่เป็นจำนวนมาก และเป็นเหตุให้มีการแข่งขันกันผ่องถ่าย (ขาย) บ้านและห้องที่เหลือบานเบอะกันหืดขึ้นคอ และก็เพราะต้องมาแข่งขันกันแบบนี้แหละครับ ที่ทำให้ผู้ซื้อต้องระมัดระวังมากเป็นพิเศษก่อนที่จะตัดสินใจซื้อ
       
        จากข่าวข้างต้นมีที่น่าสนใจอยู่ประเด็นหนึ่งก็คือว่า โครงการที่ได้รับผลกระทบนั้นส่วนใหญ่มักจะเป็นโครงการระดับกลาง และบริษัทผู้ลงทุนก็ขนาดกลางลงมาเช่นกัน คือเป็นบริษัทที่มีหลักประกันไม่มากเท่ากับที่เป็นรายใหญ่
       
        จะว่าไปแล้วผลกระทบดังกล่าวใช่จะเกิดกับธุรกิจบ้านและคอนโดมิเนียมเท่านั้น ธุรกิจอื่นๆ ก็กระทบเช่นกัน และก็ด้วยสาเหตุเดียวกัน คือดอกเบี้ยขึ้นและน้ำมันแพง
       
        ฉะนั้น เวลาที่ผมฟังรัฐมนตรีคลังท่านบอกว่า ผลกระทบทั้งหมดมาจากการชุมนุมทางการเมืองที่เริ่มตั้งแต่ต้นปีนี้ (2549) ผมจึงรู้สึกเหม็นขี้ฟัน
       
       แต่กระนั้น ผมอดรู้สึกสะใจไม่ได้ เมื่อได้ฟังผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยท่านพูดตรงกันข้ามกับรัฐมนตรีคลังกันแบบซึ่งๆ หน้า คือพูดแบบที่ผมว่ามาข้างต้น (อันที่จริงไม่ใช่ “ผมว่า” หรอกนะครับ แต่ทุกคนต่างก็ว่ากัน ยกเว้นพวกไทยรักไทย)
       
        กลับมาที่เรื่องบ้านอีกครั้ง....
       
        เรื่องของเรื่องก็คือว่า เมื่อเร็วๆ นี้ผมมีเหตุทำให้ต้องไปดูโครงการบ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง และทำให้ได้ไปดูบ้านตัวอย่างของโครงการที่ว่าด้วย
       
        ตอนที่ถูกเชิญชวนให้ไปดูนั้น ผมไปโดยไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร แต่พอได้ไปเห็น ความรู้สึกของผมก็มีอันต้องเปลี่ยนไป จนต้องบอกกับตัวเองว่า เรานี้เชยชะมัด โลกเขาไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว มัวไปงมโข่งอยู่ที่ไหนถึงได้ไม่รู้ ว่าเดี๋ยวนี้เวลาเขาทำบ้านตัวอย่างให้เราได้ยลนั้น เขาทำแบบสมจริงจริงๆ เรียกว่า พอได้เห็นเท่านั้นก็มีอันต้องเคลิ้มไป
       
        ประมาณว่า หากได้ซื้อและอยู่บ้านหลังที่ว่าจริงแล้ว ชีวิตนี้ก็คงไม่ต้องการอะไรอีก กะว่าจะขออยู่บ้านหลังนี้จนกว่าจะตายจากกันไป
       
        บ้านตัวอย่างที่ผมได้ไปยลมานั้น เขาสร้างแบบสำเร็จรูปและสมบูรณ์แท้ คือไม่ได้มีแต่ตัวบ้านเพียงอย่างเดียว หากยังได้ตกแต่งสวนและตกแต่งภายในอีกด้วย
       
        ว่ากันเฉพาะตกแต่งภายในแล้ว วิมานชัดๆ เลยครับพี่น้อง คือพลันที่เปิดเข้าไป ร่างทั้งร่างของผมก็สัมผัสกับแอร์ที่แสนจะเย็นฉ่ำ และพอเท้าย่างเหยียบเข้าไปเพียงก้าวแรก ผิวเท้า (ที่สากหนา) ของผมก็สัมผัสกับพรมที่อ่อนนุ่มที่ถูกปูไปตลอดทั้งหลัง
       
        ไม่เพียงเท่านั้น ตู้โชว์ ชุดรับแขก ชั้นเล็กชั้นน้อยสำหรับวางของประดับหรือของใช้ แจกันดอกไม้ที่มีดอกไม้ปักอยู่ (ถึงจะเป็นของปลอมก็เถอะ) ห้องครัวที่มีเครื่องทำครัว เครื่องดูดควัน โต๊ะเตรียมอาหาร พร้อมมูล ห้องนอนที่มีเตียงวางตั้งพร้อมหมอนนุ่มและผ้าห่มอย่างดี (รวมทั้งของประดับที่ห้องนอนพึงมี) ห้องน้ำห้องท่าที่น่านอนพอๆ กับห้องนอน ฯลฯ
       
        การตกแต่งบ้านตัวอย่างดังกล่าวแม้จะเห็นได้ชัดว่าเป็นการตกแต่งแบบตะวันตกก็ตาม แต่ผมซึ่งเป็นคนที่ชอบอะไรที่เป็นจริตแบบตะวันออกกลับไม่ได้รู้สึกเกี่ยง ถ้าหากจะได้อยู่บ้านแบบนี้จริง (ฮา)
       
        ตอนที่ดูนั้นสังเกตได้ว่า คนที่ไปด้วยกับผมเคลิ้มยิ่งกว่าผมเสียอีก เพราะเป็นผู้ซื้อตัวจริง ฉะนั้น พอเสร็จจากดูบ้านตัวอย่าง เราก็ไปดูบ้านจริงกันต่อไป และแน่นอนว่า เราย่อมพกพาเอาแบบของบ้านตัวอย่างไปในหัวด้วย ก็เล่นกันจนเคลิ้มขนาดนั้นนี่ครับ
       
        ผมไปดูบ้านตัวจริงทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่า ยังไงๆ ก็ไม่เหมือนบ้านตัวอย่าง เพราะที่แน่ๆ คือ มันต้องเป็นบ้านที่ตัวเปล่าเล่าเปลือยเหมือนคนไม่ได้ใส่เสื้อผ้า และที่ไม่ใส่ก็เพราะยังไม่ได้ตกแต่งทั้งสวนทั้งภายใน
       
        การมองอะไรที่เปล่าเปลือยย่อมทำให้เห็นอะไรชัดเจนกว่าเป็นธรรมดา คือเห็นว่ามันไม่มีอะไร แล้วเราก็คิดของเราว่า ถ้าเราจะซื้อบ้านหลังนี้เราจะเอาอะไรใส่เข้าไปบ้าง หรือพูดอีกอย่างคือ เราจะใส่เสื้อผ้าให้แก่บ้านหลังนี้อย่างไรดี
       
        ตรงนี้แหละครับ ที่แบบบ้านตัวอย่างได้เข้ามาวนเวียนอยู่ในหัว ไม่ว่าจะมองมุมไหนของตัวบ้าน มันมักจะมีภาพในมุมเดียวกันของบ้านตัวอย่างปรากฏอยู่ตรงหน้าขึ้นมาทุกทีไป ปัญหาก็คือว่า ผมเกิดจำอะไรในบ้านตัวอย่างได้มากกว่าคนที่ผมไปด้วย (นี่คือเหตุผลที่ผมถูกชวนให้ต้องมา) การถกเถียงกันเองในหมู่เราจึงเกิดขึ้น
       
        ประเด็นที่ผมอธิบายก็คือว่า บ้านตัวอย่างที่เราไปเห็นมาเมื่อสักครู่นั้นช่างโกหกตอหลดตอแหลอย่างสุดแสนเสียจริงๆ แต่จะโกหกตอหลดตอแหลอย่างไร ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ตอนที่เราไปเห็นบ้านตัวอย่างนั้น เราไม่มีทางรู้หรอกครับว่ามันจะโกหกตอหลดตอแหลอย่างไรบ้าง เพราะทุกอย่างถูกตกแต่งเอาไว้จนแลดูเรียบร้อยสมบูรณ์พร้อม
       
        พูดอีกอย่างก็คือ การตกแต่งนั้นอาจไปปิดบังอะไรที่ไม่ควรปิด อย่างน้อยมันก็ไม่ควรปิดในความคิดของเรา
       
        และสิ่งที่ผมบอกว่าโกหกตอหลดตอแหลก็เช่น การตกแต่งบ้านตัวอย่างได้ปิดทับหน้าต่างเอาไว้ไม่ให้เราได้ใช้ไปตลอดชีวิต และหน้าต่างที่ถูกปิดตายนี้ไม่ใช่บานสองบานนะครับ แต่หลายบานทีเดียว เรียกได้ว่าเหลือหน้าต่างที่ให้แดดส่องถึงอยู่ไม่กี่บาน
       
        นอกจากนี้ บ้านตัวอย่างยังได้โยกโน่นย้ายนี่จนถ้าหากจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน เราอาจเวียนหัวจนเป็นลมเอาได้ง่ายๆ แต่ทั้งหมดที่เห็นได้ชัดก็คือ บ้านตัวอย่างนั้นถูกปิดทึบ (แต่สวยงาม) ไปทั้งหลัง
       
        และใครก็ตามที่จะตกแต่งบ้านที่ตัวซื้อแบบบ้านตัวอย่าง (ซึ่งทางโครงการยินดีทำให้ในสนนราคาเป็นล้าน) ก็ย่อมหมายความว่า เจ้าของบ้านคนนั้นจะต้องลงทุนสูงเปิดแอร์เอาไว้ตลอด 24 ชั่วโมง หาไม่แล้วอาจตายคาบ้านได้เพราะไม่มีอากาศหายใจ
       
        หลังจากที่ผมอธิบายเสร็จสรรพ อย่าว่าแต่คนที่ไปด้วยกับผมเลยครับ แม้แต่ตัวผมเองที่เป็นผู้อธิบายแท้ๆ ก็ยังถึงบางอ้อไปด้วย ว่าเดี๋ยวนี้เขาเล่นกันแบบนี้จนทำเอาเราเกือบมาทะเลาะกันเอง
       
        ไปๆ มาๆ คนที่ไปด้วยกับผมจึงต้องคิดหนัก ว่าจะต้องแยกภาพของบ้านตัวอย่างที่ฝังอยู่ในหัว กับบ้านตัวจริงที่ยังเปล่าเปลือยให้ออกจากกันให้ได้ มิฉะนั้นแล้ว อาจตกลงไปในกับดักทางจิตวิทยาของโครงการหมู่บ้านจัดสรรเอาได้ง่ายๆ
       
        แต่ก็อย่างว่าแหละครับ ว่าพอมาคิดเองมันก็หนักหัวไปอีกแบบ แต่ผมก็เบาใจเมื่อได้ข่าวมาว่า คนที่ไปด้วยกับผมนั้นตอนนี้ได้บ้านใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว
       
        เห็นว่าหัวสมองบักโกรกไปไม่น้อยเหมือนกัน

ข่าวล่าสุด ในหมวด
คนเพื่อนเยอะ
จีนหลังกีฬาโอลิมปิก
สีเขียว โลกร้อน และสลัม
ลูกจีน
โลกที่ยากจะเย็นลง
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
จำนวนคนโหวต 6 คน
คุณคิดอย่างไรกับการนำเสนอข่าว/บทความนี้
ควรปรับปรุง ดีมาก
  1 2 3 4 5  
1 2 3 4 5
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | ASTV ผู้จัดการสุดสัปดาห์ | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | iBiz Channel | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | ติดต่อเรา
Privacy, Disclaimer and Intellectual Property Policy
All site contents copyright ©1999-2014